My life in seasons

If my life was described in seasons, I can say I feel stuck in the middle of the winter right now. There is a snow storm and my only shelter is a tent. I am cold, wet, uncomfortable and distressed. I don’t know how long this storm will last. I am only wishful, the weather will warm up and all the flowers will bloom again.

I have many challenges in my life, besides my battle with Lyme disease. Life did not stop happening, just because I became ill. I just have one more stress factor in my life on top of everything else. Lyme brings more than one thing to my life. It is more like a treat bag, you never know what is inside of it. On top there is nothing positive coming out of it either. I spend my days going through the possible options. Then I start to eliminate the ones that are not viable. In the end I find myself with zero options left and back  to square one.

I have my fog goggles on and I see everything blurry – negative. Then I hear this Turkish song on the radio, “if the flowers that wither and fade away, bloom again. Tell me why, we need to fear in life.” I realized I should not eliminate those options. They are not the best options I have, but right now they are the only options I have. So what, I have to move to a one story home because I am too weak to walk up the stairs! So what, my kids have to leave their school or I have to deal with packing while I am sick. In the end, spring will come and flowers bloom again. We just don’t know how long winter will last. Just have to hang in there, until it ends and know that it WILL end.

Vivaldi could not have explained my feelings any better

I know it is winter now

Soon it will be spring

http://www.youtube.com/watch?v=-4kTei0XrCs

Mevsimlerle hayatim

Eger hayatimi mevsimlere bolseydim, suan kesinlikle kisin ortasinda takili kaldigimi hissetigimi soylebilirim. Su an bir kar firtinasi var ve tek siginagim bir cadir. Islagim, usuyorum, rahatsizim ve stres icindeyim. Bu firtanin ne kadar surecegini bilmiyorum. Sadece havalarin isinip ve tum ciceklerin yeniden acicagini umit ediyorum.

Lyme hastaliginin yaninda hayatimda bir cok sorunlarim var. Hasta oldum diye hayat durmadi ya. Herseyin ustune Lyme hastaligi sadece bir tane daha stres faktoru hayatimda. Lyme hastaligi birden cok sey getiriyor hayatima. Seker dolu bir poset gibi, icinden ne cikacagini bilmiyorsun. Ustune ustluk posetten pozitif hicbirsey cikmiyor. Gunlerimi hayatimdaki seceneklerimi inceleyerek geciriyorum. Sonra olmiycak her secenegi tek tek eliyorum. Isin sonunda elimde hicbir secenek kalmiyor ve kendimi basladigim yerde buluyorum.

Herseyi bulanik (negatif) gormeme sebep olan sis gozlugu giyorum sanki. Sonra radyoda bir Turk sarkisi duyuyorum, “Cicekler solup solup tekrar aciyorsa, Neden korkulur hayatta soyleyin bana”. Elimdeki secenekleri elememem gerektigini farkettiriyor bana. Elimdeki secenekler en iyi secenekler olmamisina ragmen, suan elimdeki tek secenekler onlar. Yuruyemedigim icin tek katli bir eve tasinsam da nolcak? Cocuklarim en sevdikleri okuldan ayrilcaksalar da nolcak yada ben hastayken evimizi paketlemek zorunda kalcaksak da nolcak? Bu isin sonunda bahar gelicek ve cicekler acicak yeniden. Sadece biz kisin ne kadar surecegini bilmiyoruz. Bizim sadece sonuna kadar dayanip ve kisin eninde sonunda biticegini bilmemiz/inanmamiz gerekiyor.

Bu duygularimi Vivaldi kadar kimse anlatamazdi

Su an kis oldugunu biliyorum

Ama yakinda bahar gelicek